Ey Sıddıka (dosdoğru kadın)! Seni, benden daha evlâ/yakın olana teslim ediyorum. Allah’ın senin için razı olduklarına ben de razıyım.” Sonra şu ayeti okudu: “Sizi ondan (topraktan) yarattık; yine sizi oraya döndüreceğiz ve bir kez daha sizi ondan çıkaracağız.”
İmam Ali (a.s) mezarın yerinin belli olmaması için toprağı iyice yaydı, dümdüz yaptı. Kabrin üzerine bir miktar su döktü, ardından üzüntülü bir halde kabrin yanına oturdu ve ağladı. Sonra amcası Abbas geldi ve elinden tutup evine götürdü.